Recordings/Discussions
Background Information
Performer Bios
Poet/Composer Bios
Additional Information
|
|
Cantata BWV 17
Wer Dank opfert, der preiset mich
Catalan Translation
Cantata BWV 17 - Qui em dóna gratitud, em glorifica |
|
Celebració: Diumenge 14è després de la Trinitat |
| |
Original German Text |
|
Catalan Translation |
| |
Erster Teil |
|
1ª Part |
|
1 |
Coro |
1 |
Cor [S, C, T, B] |
| |
Oboe I/II, Violino I/II, Viola, Continuo |
|
|
| |
Wer Dank opfert, der preiset mich, und das ist der Weg, dass ich ihm zeige das Heil Gottes. |
|
Qui em dóna gratitud, em glorifica,
i aquest és el camí de la Glòria de Déu que jo li mostraré. |
| |
|
|
|
|
2 |
Recitativo A |
2 |
Recitatiu [Contralt] |
| |
Continuo |
|
|
| |
Es muss die ganze Welt ein stummer Zeuge werden
Von Gottes hoher Majestät,
Luft, Wasser, Firmament und Erden,
Wenn ihre Ordnung als in Schnuren geht;
Ihn preiset die Natur mit ungezählten Gaben,
Die er ihr in den Schoß gelegt,
Und was den Odem hegt,
Will noch mehr Anteil an ihm haben,
Wenn es zu seinem Ruhm so Zung als Fittich regt. |
|
Cal que tot el món sigui testimoni silent
De la majestat suprema de Déu,
Aire, aigua, terra i firmament,
Amb el seu curs, plegats i en sintonia;
La natura l’honora amb ofrenes sens fi,
Les que Ell ha ha disposat en son si,
I tot el que encara respira,
Vol ser-ne part i fer-li companyia,
Quan les veus i les ales exalcen la seva glòria. |
| |
|
|
|
|
3 |
Aria S |
3 |
Ària [Soprano] |
| |
Violino I/II, Continuo |
|
|
| |
Herr, deine Güte reicht, so weit der Himmel ist,
Und deine Wahrheit langt, so weit die Wolken gehen.
Wüßt ich gleich sonsten nicht, wie herrlich groß du bist,
So könnt ich es gar leicht aus deinen Werken sehen.
Wie sollt man dich mit Dank davor nicht stetig preisen?
Da du uns willt den Weg des Heils hingegen weisen. |
|
Senyor, la teva bondat és gran com el firmament,
I la teva veritat arriba lluny com els estels.
No m’hauria adonat mai de la teva immensitat,
Si no ho veiés tan fàcilment en tot el que has creat.
Com, doncs, no hem de donar-te gràcies per tot això?
Si Tu ho fas per a mostrar-nos el camí de la salvació. |
| |
|
|
|
| |
Zweiter Teil |
|
2ª Part |
|
4 |
Recitativo T |
4 |
Recitatiu [Tenor] |
| |
Continuo |
|
|
| |
Einer aber unter ihnen, da er sahe, dass er gesund worden war, kehrete um und preisete Gott mit lauter Stimme und fiel auf sein Angesicht zu seinen Füßen und dankte ihm, und das war ein Samariter. |
|
Però, un dels que eren allí, en veure que s’havia curat,
tornà i lloava Déu en veu alta.
Aleshores, es prostrà als seus peus donant-li gràcies;
aquest era un Samarità. |
| |
|
|
|
|
5 |
Aria T |
5 |
Ària [Tenor] |
| |
Violino I/II, Viola, Continuo |
|
|
| |
Welch Übermaß der Güte
Schenkst du mir!
Doch was gibt mein Gemüte
Dir dafür?
Herr, ich weiß sonst nichts zu bringen,
Als dir Dank und Lob zu singen. |
|
Quant de bonesa
Em regales a mans plenes!
En canvi, què et dóna
L’ànima meva?
Senyor, jo no tinc gairebé cap oferiment,
Només càntics de gratitud i enaltiment. |
| |
|
|
|
|
6 |
Recitativo B |
6 |
Recitatiu [Baix] |
| |
Continuo |
|
|
| |
Sieh meinen Willen an, ich kenne, was ich bin:
Leib, Leben und Verstand, Gesundheit, Kraft und Sinn,
Der du mich lässt mit frohem Mund genießen,
Sind Ströme deiner Gnad, die du auf mich lässt fließen.
Lieb, Fried, Gerechtigkeit und Freud in deinem Geist
Sind Schätz, dadurch du mir schon hier ein Vorbild weist,
Was Gutes du gedenkst mir dorten zuzuteilen
Und mich an Leib und Seel vollkommentlich zu heilen. |
|
Mira quin és el meu deler, sé prou bé el què sóc:
Un cos, salut, coratge i seny, la vida i la raó,
Que tu em deixes, a cor què vols, assaborir,
Són torrents de la teva Gràcia,
Que m’adolles a desdir.
L’Amor, la justícia i la pau del teu esperit
Són tots els tresors que tu em mostres,
Són la felicitat d’allí dalt que, a la bestreta, ara em dónes,
I que el meu cos i la meva ànima han de guarir. |
| |
|
|
|
|
7 |
Choral |
7 |
Coral [S, C, T, B] |
| |
Oboe I/II e Violino I col Soprano, Violino II coll'Alto, Viola col Tenore, Continuo |
| |
Wie sich ein Vatr erbarmet
Üb'r seine junge Kindlein klein:
So tut der Herr uns Armen,
So wir ihn kindlich fürchten rein.
Er kennt das arme Gemächte,
Gott weiß, wir sind nur Staub.
Gleichwie das Gras vom Rechen,
Ein Blum und fallendes Laub,
Der Wind nur drüber wehet,
So ist es nimmer da:
Also der Mensch vergehet,
Sein End, das ist ihm nah. |
|
El Senyor ens veu desvalguts
Com fa un compassiu pare,
Quan mira els seus pobres menuts;
Per ‘xò, com els infants, ens fa basarda.
Déu sap que som feble mainada,
No valem res, som polseguera.
Talment l’herba rampinada,
Una flor o la fullareda,
Que se l’emporta un cop de vent,
I ja no en queda brot:
Així va passant l’home el temps,
Cada dia més a tocar de la mort. |
| |
|
|
|
|
-- |
Traducció al català d’Antoni Sàbat i Aguilera |
| |
|
|
|
Contributed by Antoni Sàbat i Aguilera (March 2009) |
|
Cantata BWV 17 : Complete Recordings | Recordings of Individual Movements | Discussions: Part 1 | Part 2
German Text | Translations: Catalan-1 | Dutch | English-1 | English-3 | English-6 | French-1 | French-4 | French-6 | Hebrew-1 | Indonesian | Italian-2 | Italian-4 | Portuguese-2 | Russian-1 | Spanish-2
Chorale Text: Nun lob, mein' Seel', den Herren |
|
Catalan Translations : Sorted by BWV Number | Sorted by Title | Sorted by Event |
|
|